Deutsche Schäferhunde - Zwinger "MIASTO - SMOKA"
Kennel German Shepherd - MIASTO SMOKA
Hodowla Owczarków Niemieckich - MIASTO SMOKA
ul.Dietla 109/2 , 31-031 Kraków, małopolska ; tel.+48 012 423 24 78 , 502 226 514
e-mail: hodowla@miasto-smoka.com



   osob online :



zdrowie



Ewentualne objawy bólu u naszego pupila:


Głowa -
Półprzymknięte oczy przy jednoczesnych próbach przyciskania wierzchu głowy do miękkich mebli, nóg właściciela, bądź boku innych psów; łagodne potrząsanie głową bądź pusty, wpatrzony w dal wzrok.
Oko -
Tarcie oczu łąpami; tarcie okolicą oka o meble lub dywan.
Ucho i/lub pysk -
Dokładną lokalizację czasem trudno określić ponieważ nerwy biegną blisko siebie. Pies może się ślinić, odmawiać jedzenia twardszego pokarmu. Bolesność pyska może objawiać się częstym ziewaniem, z kolei ucha - potrząsaniem głową i drapaniem w jego okolicy.
Gardło -
Gwałtowne próby wywołania wymiotów, ślinienie się, odkasływanie na siłę, wyciąganie szyi w góręoraz trudności z przełykaniem.
Brzuch -
Powtarzające się oglądanie na bolesne miejsce, gryzienie i wylizywanie w tym punkcie. Pies może odmawiać zmiany pozycji, leżeć zwinięty w kłębek, lub garbić się.
Kończyna i/lub staw -
Pies bardzo szybko odciąża chorą łapę.Kulawizna występująca z pociąganiem łąpą może być symptomem uszkodzenia nerwu. Przy zranieniu poduszek łapa noszona jest wysoko, bądź kłaść ją na ziemi lecz nie przenosić na nią pełnego ciężaru ciałą.
Kręgosłup -
Pies może zarówno kuleć jak i przyjmować obronną reakcję na bodźce dotykowe. Może występować garbienie się, potykanie, nierówny krok, popuszczanie moczu, załamywanie tylnych kończyn.
Gruczoły przyodbytowe -
Tarcie odbytem o trawę lub chodnik (tzw. saneczkowanie). Pies może próbować wylizywać swój tył a przy tym skomleć.
Narządy wewnętrzne -
Ogólny niepokój oraz niemożność przyjęcia odprężonej pozycji przez dłuższy okres czasu.
Rejon odbytu -
Częste okręcanie się psa może być reakcją psa na przykład na skołtunioną sierść w okolicy odbytu, lub też na resztki kału nie wydalone poprawnie.

budowa anatomiczna owczarka niemieckiego

Kosciec owczarka niemieckiego, jak i kazdego innego psa,mozna podzielic na dwie czesci:


1) szkielet osiowy


Czaszka stanowi poczatek tego szkieletu, jednakze zasadnicza jego czescia jest kregoslup, ktory sklada sie z pojedynczych, niewielkich kosci zwanych kregami. Siedem pierwszych to kregi szyjne - dwa z nich posiadaja nawet osobne nazwy: dzwigacz - umozliwiajacy poruszanie glowa w pionie; obrotnik - ktory pozwala na ruchy obrotowe glowy. Pozostale kregi odcinka szyjnego polaczone sa ze soba na tyle elastycznie, iz pozwalaja szyi na znaczny zakres ruchow bez potrzeby poruszania tulowia.Nastepne trzynascie kregow piersiowych wraz z 11 parami zeber tworza klatke piersiowa, ktorej zadaniem jest chronic przed zewnetrznymi urazami najwazniejsze narzady wewnetrzne. Tuz za nimi znajduje sie 7 kregow ledzwiowych, ktore podtrzymuja odcinek brzuszny tulowia, czyli slabizne. Nastepne trzy kregi, bardzo silnie ze soba zrosniete, tworza kosc krzyzowa. juz ostatni odcinek szkieletu osiowego, czyli ogon; zbudowany jest on w przypadku owczarka niemieckiego z 22 kregow ogonowych.



1.Kosc nosowa
2.Szczeka
3.Kosc czolowa
4.Kosc potyliczna
5.Luk jarzmowy
6.Zuchwa
7.Oczodol
8.Pierwszy krag szyjny - Atlas
9.Szosty krag
10.Pierwsze zebro
11.Dwunaste zebro
12.Rzekome, trzynaste zebro
13.Mostek - czesc poczatkowa
14.Mostek - czesc koncowa
15.Trzeci wyrostek kolczytsy piersiowy
16.Trzynasty wyrostek kolczysty piersiowy
17.Pierwszy wyrostek kolczysty ledzwiowy
18.Siodmy wyrostek kolczysty ledzwiowy


19.Kosc krzyzowa
20.Kregi ogonowe
21.Lopatka
22.Kosc ramienna
23.Kosc promieniowa
24.Kosci przedramienia (kosc lokciowa i promieniowa razem)
25.Nadgarstek
26.Srodrecze
27.Palce przedniej konczyny
28.Miednica
29.Staw biodrowy
30.Kosc udowa
31.Rzepka kolanowa
32.Kosc piszczelowa
33.Kosci podudzia (kosc strzalkowa i piszczelowa razem)
34.Staw skokowy
35.Srodstopie
36.Palce tylnej konczyny

2)szkielet konczyn


Konczyny przednie polaczone sa ze szkieletem osiowym za pomoca silnych miesni przyczepionych do mocnych i plaskich kosci zwanych lopatkami. W dolnym koncu lopatka polaczona jest stawem z koscia ramieniowa, a z kolei ta - koscia promieniowa i koscia lokciowa. Ponizej znajduje sie nadgarstek, ktory sklada sie z pojedynczych i malych kosci ulozonych w dwoch rzedach. Ruchy nadgarstka glownie ograniczone sa do ruchu w gore/w dol, jednakze jest on wstanie wykonac nieznaczne ruchy skretne. Lapa zbudowana jest z pieciu kosci srodrecza, czyli palcow, z ktorych kazde sklada sie trzech malych kostek. Kazdy z palcow zakonczony jest poteznym pazurem. Najmniejszy, wewnetrzny, palec nie dotyka ziemi. Konczyny tylne polaczone sa ze szkieletem poprzez miednice, ktora to sklada sie z trzech parzystych kosci. Tworza one bardzo mocna obrecz polaczona z koscia krzyzowa kregoslupa. Po obu stronach miednicy znajduja sie panewki, w ktorych spoczywaja glowki kosci udowych. Kosci te drugim swym koncem lacza sie z dwiema, czesciwo zrosnietymi, koscmi: piszczelowa i sztrzalkowa, tworzac kolano. Ponizej kosc piszczelowa laczy sie ze srodstopiem poprzez staw skokowy. Tylna lapa sklada sie z 4 palcow zakonczonych pazurami; czasami zdarza sie, ze w polowie dlugosci stopy znajdzie sie piaty palec, tzw. "wilczy pazur", ktory bezwlocznie nalezy usunac. Normalnie w tym miejscu, pod skora, znajduje sie tylko mala kostka, ktora da sie wyczuc palcami.
Miesnie
Caly szkielet okryty jest warstwami miesni, ktore bardzo precyzyjnie kontroluja ruchy psa.
Miesnie dzialaja w przeciwstawnych parach badz grupach - np. jeden miesien powoduje
zginanie stawu, a drugi jego prostowanie. Miesnie sa bogato zaopatrzone w nerwy i naczynia krwionosne.

1.Miesien unosiciel wargi gornej
2.Miesien szczekowo-nosowy
3.Miesien zamykajacy wargi
4.Miesien policzkowy
5.Miesien zwaczowy
6.Miesien jarzmowy
7.Miesien skroniowy
8.Miesien piersiowo-jezykowy
9.Miesien poruszajacy muszla ucha
10.Miesien piersiowo-glowowy
11.Miesien kluczowy szyjny
12.Miesien kluczowy ramienny
13.Miesien czworoboczny
14.Miesien zebaty brzuszny
15.Miesien ramieniowo-szyjny
16.Miesien naramienny
17.Miesien trojglowy ramiena
18.Prostownik nagdarstka promieniowy
19.Prostownik palcowy wspolny


20.Prostownik palcowy boczny
21.Prostownik nadgarstka lokciowy
22.Zginacz nadgarstka lokciowy
23.Odwodziciel dlugi pierwszego palca
24.Miesien najszerszy grzbietu
25.Miesien piersiowy gleboki
26.Miesien brzuszny prosty
27.Miesien brzuszny skosny
29.Napinacz powiezi szerokiej uda
30.Miesien najdluzszy uda
31.Miesien posladkowo powierzchniowy
32.Miesien dwuglowy uda
33.Miesien polsciagniety
34.Miesien przedni piszczelowy
35.Prostownik dlugi palcowy stopy
36.Miesien strzalkowy dlugi
37.Zginacz palcow
38.Miesien trojglowy lydki

W zaleznosci od tego czy miesnie stanowia czesc systemu poruszania konczynami, czy moze tworza sciany serca lub klatki piersiowej, maja one inna role do spelnienia. Jednakze wszystkie one dzialaja w ten sam sposob - kurczac sie i rozkurczajac, np. bicie serca jest suktkiem regularnego, aczkolwiek nieuswiadomionego skurczu i rozkurczu jego miesni. Miesnie, ktore powoduja ruch psa to miesnie lokomotoryczne. Przyczepione sa one do kosci szkieletu. Kontrole nad miesniami sprawuje mozg, przesylajac im sygnaly poprzez wlokna nerwowe. Rowniez ta sama droga miesnie przesylaja do mozgu informacje o temeperaturze, bolu i innych bodzcach.


zdrowie- Pielegnacja zebow

Pies rodzi sie bez zebow, ktore wyrastaja w ciagu pierwszych kilku tygodni zycia szczeniecia. Poczatkowo jest ich 28 - i sa to zeby mleczne, ostre jak szpileczki. W tym czasie niewiele trzeba poswiecac im uwagi, wystarczy okresowe sprawdzanie, czy wszystkie rosna jak nalezy i czy przypadkiem ksztalt szczek nie prowadzi do deformacji zgryzu. U wiekszosci ras (ale nie wszystkich!) pozadany jest tzw. zgryz nozycowy, przy ktorym siekacze gornej szczeki zachodza scisle na siekacze zuchwy. U czesci ras dopuszczalny jest takze zgryz cegowy, w ktorym siekacze obu szczek stykaja sie wierzcholkami. Fachowcy mowia jeszcze o przodozgryzie w kontakcie(kiedy zeby mimo wszystko stykaja sie ze soba) lub bez kontaktu (gdy przy zamknietym pysku siekacze nie dotykaja sie nawzajem).U wszystkich ras tylozgryz (przy ktorym siekacze zuchwy nie stykaja sie z siekaczami gornej szczeki, gdyz sa niejako cofniete, a zuchwa jest zbyt krotka w porownaniu ze szczeka) jest wada. Zeby mleczne wypadaja przecietnie psu w wieku okolo 3 miesiecy.Z reguly jako pierwsze wypadaja psu siekacze wlasnie, potem zeby przedtrzonowe (tuz za klem), nastepnie trzonowe - te w glebi szczek, a dopiero na koniec kly. Koniecznie trzeba kontrolowac jak pies „gubi" zeby,bo u niektorych ras - zwlaszcza tych o wydluzonych pyskach oraz u ras miniaturowych - kly mleczne potrafia przetrwac w szczece dosc dlugo, utrudniajac lub wrecz uniemozliwiajac wlasciwe ustawienie prawdziwego, doroslego juz kla. Jesli zauwazymy u szczeniaka podwojne kly, to czym predzej pedzimy do weterynarza by przetrwale mleczaki usunal. Takze z klami wiaze sie jeszcze jedna przeszkoda - otoz u czesci psow zdarza sie, iz kly wyrastaja zbyt wasko, raniac podniebienie i dziasla. Domowym sposobem jest tu masowanie klow, poki jeszcze ich nieprawidlowe ustawienie nie utrwalilo sie w szczece. Zabieg jest prosty i polega na kilkakrotnym w ciagu dnia naciskaniu na korone kla od wewnatrz paszczy na zewnatrz. Z reguly od tygodnia czy dwoch takich zabiegow zab „wchodzi na swoje miejsce". Warto w tym miejscu omowic problem oslawionych „jedynek", ktore spedzaja sen z oczu wielu hodowcom psow ras uzytkowych. Jedynki to pierwsze zeby przedtrzonowe, tuz za klem, oznaczane przez anatomie jako P1 (stad wlasnie ich nazwa). Otoz wielu psom - kilku procentom populacji - nie wyrastaja one w ogole lub wyrasta tylko czesc z przepisowych czterech sztuk. Teoretycznie nie ma sie czym przejmowac, gdyz jest to zjawisko normalne i spotykane takze u dzikich psowatych, ale u wielu psow rasowych w mysl wzorca niedopuszczalne... Opieka nad zebami podrastajacego psa jest dosc prosta. W okresie rozwoju zebow stalych nie nalezy raczej dopuszczac do zabaw w przeciaganie, Po drugie - w okresie zmiany zebow doskonala zabawka dla psa jest miekka kosc cieleca, zwlaszcza pelna smakowitych chrzastek. Pieczemy w ten sposob niejako dwie pieczenie przy jednym ogniu - ogryzajac kosc pies poddaje naturalnym naprezeniom mleczne zeby, ktore latwiej obluzowuja sie i wypadaja, a zarazem podajemy psu latwo przyswajalne zwiazki, niezbedne do budowy kośca. Po trzecie - pamietajmy, ze podawanie psom antybiotykow (a konkretniej - tetracyklin) w okresie zmiany zebow moze prowadzic do trwalych zmian w ich wygladzie: przebarwien szkliwa, zmiany ksztaltu lub nawet uszkodzenia zawiazkow zebow stalych - i niektore zeby nie wyrosna w ogole! Gdy pies zmieni juz wszystkie zeby i bedzie mial pelny garnitur 42 kostnych wyrostkow w szczekach, mozemy w zasadzie odetchnac z ulga, choc wlasciwa praca dopiero teraz sie rozpocznie. Najwiekszym zagrozeniem dla zebow naszego pupila sa urazy mechaniczne (prowadzace do pekniecia lub zlamania zeba) i kamien nazebny. O ile urazom trudno zapobiec, o tyle z kamieniem nazebnym mozna i trzeba walczyc.

Usuwanie kamienia jest o tyle wazne, ze w osadach nazebnych mnoza sie rozmaite pierwotniaki, bedace czesto zrodlem bardzo nieprzyjemnego zapachu z psiego pyska (dlatego tez wielu weterynarzy usuwanie kamienia laczy z podawaniem preparatow dezynfekujacych psi pysk). Sposobow usuniecia kamienia jest wiele, i wszystkie wychodza z zasady, iz latwiej zapobiegac niz leczyc. W sklepach zoologicznych mozna dostac bez klopotow kilka rodzajow specjalnych past do zebow dla psow - wydatek to niewielki (wraz ze specjalna szczoteczka - kilkanascie zlotych) ale zajecie - koszmarne! Zaden pies (zwlaszcza, gdy nie byl do tego przyzwyczajony w szczeniectwie) nie lubi grzebania mu w paszczy i to zarowno szczotka na raczce jak i szczoteczkami zakladanym na palce wlasciciela. Jeśli zdecydujemy sie na szczotkowanie zebow, to musimy pamietac, zeby czynnosc te wykonywac w miare regularnie, raz lub dwa razy w tygodniu, by nie dopuscic do rozwoju kamienia - szczegolnie trudne jest tu oczyszczenie lamaczy - zebow polozonych w glebi pyska. Znacznie prostsze jest zdanie sie na dzialalnosc psa - w tych samych sklepach zoologicznych kupic mozna specjalne kosci lub ciasteczka, zachecajace psa do zucia i mechanicznie zdejmujace narastajacy na zebach osad. Praktycznie kazda firma produkujaca karmy dla psow wytwarza takie suchary lub kostki. Mechaniczne dzialanie takich kostek jest ze wszech miar godne zalecenia. Psy karmione sucha karma maja z reguly mniejsze klopoty z kamieniem nazebnym, gdyz gryzac kulki czy granulki karmy takze scieraja sobie zaczatki kamienia. Psy karmione „naturalnie" spozywaja z reguly miekki pokarm, nie czyszczacy tak zebow. Warto pamietac, ze sklonnosc do odkladania sie kamienia nazebnego zwiazana jest nie tylko z dieta psa, ale i z czynnikami osobniczymi, takimi jak sklad chemiczny sliny.Powoduje to, miedzy innymi, takze trudnosc w okreslaniu tempa narastania kamienia - niektore psy maja bez wielu zabiegow do poznej starosci zeby olsniewajaco biale, niektore borykaja sie z kamieniem przez cale zycie. Jesli jednak, mimo wszelkich staran pojawi sie na zebach naszego pupila brudno brazowy nalot (najpierw pojawia sie on przy dziaslach i od wewnetrznej, polozonej blizej jezyka stronie zebow), to trzeba zabrac sie za jego usuniecie. Jeszcze kilkanascie lat temu konczylo sie to nieuchronna wizyta u weterynarza, ktory w narkozie mechanicznie odpowiednim drapakiem zdejmowal kamien z zebow psa. Czynnosc ta bywala dosc klopotliwa, jak kazdy zabieg zwiazany z usypianiem zwierzecia.

Sklepy zoologiczne oferuja szeroka game preparatow pomagajacych usunac kamien z psich zebow, w najrozmaitszej formie. Najpopularniejsze bodaj sa spraye, ktorymi wystarczy spryskac kamien, by po chwili usunac go bez klopotow chocby paznokciem (najczesciej sprzedawane sa one pod firma TRIXIE lub Beaphar). Rownie skuteczne sa owijane wokol palca gaziki, nasaczone specjalnym plynem, ktorymi przeciera sie psie zeby, laczace dzialanie chemiczne i mechaniczne (Beaphar, Vetzyme). Jesli jednak wolimy skorzystac z pomocy weterynarza, to warto poszukac lecznicy dysponujacej urzadzeniem o nazwie piezodent, ktorego stosowanie nie wymaga wprowadzania psa w narkoze. To, iz psy w zasadzie nie choruja na prochnice nie oznacza, ze wystarczy dbac o czystosc zebow, by uniknac wszelkich klopotow. Co tygodniowa kontrola stanu uzebienia naszego pupila jest nieodzowna, by w razie niepokojacych objawow udac sie zawczasu do weterynarza. Rowniez oceny weterynaryjnej wymagaja wszelkie uszkodzenia szkliwa zebow, zwlaszcza u psow pracujacych i bioracych udzial w szkoleniach obronczych, gdyz pekniecie szkliwa wyraźnie oslabia zeby i moze latwo prowadzic do ich zlamania. Stomatologia weterynaryjna nie odbiega dzis znaczaco od stomatologii ludzkiej, podobnie jak protetyka.


zdrowie - Pielegnacja uszu

Najczestsza dolegliwoscia uszu jest podraznienie lub zapalenie nablonka kanalu sluchowego, wywolane przez zaleganie w nim woszczyny. Z reguly wlasciciel psa zauwaza to, gdy pies zaczyna drapac sie w okolicach uszu lub usiluje podrapac sie w srodku ucha (!) lub - co gorsza - zaczyna ustawicznie potrzasac lub trzepac glowa i uszami, starajac sie oczyscic ucho z zalegajacego w nim brudu lub nawet plynu.Nasada ucha jest rozgrzana, wewnatrz ucha zalega brudna, brazowo-czarna maz, o charakterystycznym, nieprzyjemnym zapachu, a pies unika dotykania go w okolicach bolesnego ucha. Przyczyna stanu zapalnego (oprocz sladow po urazach, krwiakach itd.) moga byc roztocza, bakterie lub grzyby (z reguly drozdzaki). By uniknac takiego stanu nalezy regularnie - mniej wiecej co dwa tygodnie - rutynowo kontrolowac stan ucha - zajrzec do srodka, powachac je (tak, tak!) czy przetrzec wnetrze ucha klebkiem waty (uwaga, by nie zsunal sie z patyczka czy palca!). Skora wewnatrz ucha powinna byc czysta i w kolorze zblizona do slabo owlosionej skory na czesci podbrzusza psa. Kanal sluchowy jest zagiety na ksztalt litery L i trudno spenetrowac go bez wlasciwych specjalistycznych narzedzi. Zalecane jest wpierw przetarcie ucha „na sucho", a dopiero potem zwilzenie watki (swiezej!) specjalnym plynem do czyszczenia uszu, dostepnym bez recepty w sklepach zoologicznych (rodzaj plynu nie ma tu szczegolnego znaczenia, dobry jest polski Otiseptol czy „Plyn do czyszczenia uszu" firmy Vita-derm, niezly Ear Cleaner niemieckiego Beapharu). Lekarze weterynarii czyszczac psu uszy zawijaja wacik wokol szczypczykow czy peanu, ale trudno wymagac od kazdego wlasciciela psa, by kupowal te w sumie dosc specjalistyczne narzedzia. Systematyczna kontrola i czyszczenie uszu przy pierwszym podejrzeniu stanu zapalnego nie wymaga az tak doglebnej penetracji. Nigdy nie uzywamy do uszu zasypek ani gestych masci chocby najlagodniejszych, gdyz z reguly czopuja one ucho. Jesli zasypka - to tylko ta, przepisana przez lekarza weterynarii i scisle wedle jego zalecen. a zakonczenie zabiegu czyszczenia uszu warto wpuscic do ucha kilka kropel plynu do czyszczenia uszu - w tym celu wprowadzamy jak najglebiej do ucha aplikator na koncowce buteleczki z plynem, wkraplamy nieco i starannie rozmasowujemy cala nasade ucha. Troska o uszy - wbrew pozorom - nie jest udzialem tylko wlascicieli psow ras zwislouchych, gdyz o podraznienie czy zapalenie ucha latwo takze u psow o uszach stojacych. na ktorych osiada kurz, zluszczony nablonek i woszczyna, co przyczynia sie do stalego draznienia ucha, co przyspiesza obumieranie naskorka, zwieksza wydzielanie woszczyny, przez co o podraznienie ucha jeszcze latwiej. Jedynym sposobem jest tu usuniecie tych wlosow - wyrwanie ich - podczas zabiegow pielegnacyjnych. Na szczescie, sa one slabo osadzone w skorze i latwo daja sie usunac. Przycinanie ich niewiele daje, bo odrastaja z niezwykla szybkoscia... Ze wzgledu na wspomniana budowe ucha zewnetrznego u psa bardzo grozne jest dostanie sie do kanalu sluchowego wody - pies nie moze jej sam usunac inaczej niz przez trzepanie glowa, co sprawia, ze wprawdzie czesc wody wyplywa na zewnatrz, lecz co najmniej tyle samo jej wpada do ucha srodkowego... Plyn zalegajacy w uchu srodkowym zazwyczaj prowadzi do zapalenia, a zawsze jest zrodlem podraznienia i niepokoju psa, gdyz oslabia jeden z najczulszych zmyslow psa - sluch. Z tego powodu trzeba zachowac szczegolna ostroznosc przy kapieli psa, najlepiej jest nawet przed zmoczeniem psiej glowy zatkac wyloty uszu tamponami z suchej waty. Waznym elementem higieny psiego ucha jest przegladanie, czy nie dostaly sie don jakies ciala obce - szczegolnie latem i wczesna jesienia psy buszujace po polach sa szczegolnie narazone na zdzbla traw.


zdrowie - Pielegnacja pazurow

Psy jako zwierzeta o stalych, nie wysuwanych pazurach, maja z nimi zazwyczaj stosunkowo niewiele klopotow. Podobnie jak ludzie zadowalaja sie regularnym skracaniem plytki rogowej, stanowiacej paznokiec czy pazur. Odroznic trzeba dwa rodzaje pielegnacji pazurow - zdrowotna, ograniczona do minimum i banalnie prosta oraz pielegnacje estetyczna, zwiazana zazwyczaj z wystawami pieknosci psow. Pies ze wzgledu na swe ustawienie lapy w warunkach naturalnych stapajac samoistnie sciera sobie pazury. Dopiero w przypadku ograniczenia ruchu lub nienaturalnych warunkow zycia wymagana jest korekta pazura. Psy spedzajace wiekszosc dnia w domu, w kojcu lub poruszajace sie po jedynie miekkim podlozu beda mialy tendencje do do przerastania paznokci. Poznac to stosunkowo latwo obserwujac i - przede wszystkim - nasluchujac psa. Jesli kroki psa slychac, to znak, ze ma za dlugie pazury. Najprostszym srodkiem zaradczym jest przyciecie ich specjalna gilotynka , przy czym jest to jednak zadanie trudniejsze niz obciecie ludzkich paznokci.Do obcinania pazurow nie nalezy uzywac zwyklych nozyczek, gdyz trudno dokonac nimi jednego zdecydowanego ciecia polkoliscie wygietego pazura (z tej samej przyczyny odpadaja ldzkie obcinacze do paznokci - sa za male i za delikatne, nadaja sie tylko do malutkich szczeniat).
Psi pazur, konczacy palec, ma w środku czuly i mocno ukrwiony rdzen,siegajacy czasami nawet poza polowe paznokcia.Przy obcinaniu pazurow trzeba bardzo uwazac, by nie zadrasnac czy nie nadciac rdzenia, gdyz jest to dla psa bardzo bolesne i moze nawet na dzien czy dwa uposledzic poruszanie sie. Podreczniki pielegnacji sugeruja zazwyczaj ogladanie pod swiatlo, dokad siega rdzen i przycinanie poza jego obrysem. Latwo napisac, trudniej zrobic - wiekszosc psich pazurow jest czarna i raczej nieprzezroczysta... Domowym sposobem jest obcinanie pazurow u psa lezacego i ogladanie psiej lapy od strony poduszek palcow - jesli lapa nie jest zbyt owlosiona, to widac rdzen doskonale. Ciecia dokonujemy dosc zdecydowanie, raczej pod katem prostym, czyli w miare prostopadle do linii gornej pazura. Obcinanie pod niewielkim nawet katem sprawi, ze pazury moga sie rozdwajac i lamac, a na dodatek wymusza nienaturalna postawe psiej lapy przy chodzeniu. Warto zauwazyc, ze psy chodzace wiele po sliskich powierzchniach beda utrzymywaly rownowage inaczej stawiajac stopy, a przez to ich pazury nie beda sie naturalnie scierac. Pierwsze obciecie pazurow przeprowadza od razu hodowca szczeniaka, przycinajac pazurki juz w drugim-trzecim tygodniu zycia szczeniecia, by uchronic matke przed drapaniem maluchow.

Jesli pies ma stosunkowo duzo ruchu po zmiennym podlozu (lub chodzi wiele po miejskich twardych chodnikach), obcinanie pazurow jest czynnoscia sporadyczna. Ale jak wszystko - i obcinanie pazurow ma swoje wyjatki. U psow, u ktorych wzorzec nie wymaga „ostrog" nalezy je bezwzglednie usunac w szczeniectwie, najlepiej przy narodzinach (to samo dotyczy wilczych pazurow na przednich lapach). Jesli nie musimy prezentowac ich na wystawie, to warto przycinac je najkrocej jak mozna. Przy okazji - w palcach, w ktorych pazury nie sa przycinane, ukrwiony i unerwiony rdzen rosnie, wydluzajac sie, co z czasem sprawia, iz pazury trzeba zostawiac coraz dluzsze... Regularne przycinanie pazurow eliminuje ten klopot w pewnym stopniu, choc pamietac trzeba, iz dlugosc rdzenia - podobnie jak grubosc i dlugosc palcow - sa sprawami osobniczymi. Po drugie - odpowiednie przycinanie pazurow moze sugerowac sedziemu ksztalt psiej lapy, stad u ras, u ktorych wymagana jest stopa dluga, „zajecza" pazury przycina sie znacznie dluzej niz o ras, gdzie pozadana jest stopa zwarta, okragla, „kocia". Po trzecie - jak juz pisalem - rdzen pazura jest szczegolnie wrazliwy, stad psom wystawowym nie przycina sie pazurow na kilka dni przed wystawa, by ewentualne zadrasniecie rdzenia nie mialo wplywu na sposob poruszania sie psa.

zdrowie - ODROBACZENIE

Niektore choroby pasozytnicze sa trudne do wyleczenia.Odrobaczanie szczeniat mozna rozpoczac juz w wieku 3-4 tyg. a nastepnie powtarzac co 2 tyg. 3-4-krotnie, zabieg odrobaczania przeprowadzamy do konca zycia 3-4 razy w roku profilaktycznie. Gdybysmy aktualnie podejrzewali psa o zarobaczenie mozna wykonac badanie kalu na obecnosc pasozytow, pozwoli to nam na ukierunkowanie leczenia i dobranie srodka jakiego powinnismy uzyc do do odrobaczenia. Pamietajmy, ze pasozyty wewnetrzne oddzialywuja na nasze zwierzeta mechanicznie (moga zatkac jelita), objadaja je ze skladnikow odzywczych oraz same wydalaja produkty przemiany materii, ktore powoduja, ze u psow moga wystapic objawy nerwowe, porazenia, swiady, zmiany skorne, oslabienie okrywy wlosowej, zaburzenia ze strony ukladu oddechowego, pokarmowego, wychudzenie, wyniszczenie a w krancowych przypadkach smierc. Zaburzenia te moga byc wywolane przez robaki oble: glisty, owsiki itp. i robaki plaskie: tasiemce. Pamietajmy, ze silna inwazja pasozytow wewnetrznych moze powodowac, ze psy sa bardziej podatne na inne zachorowania. Szczegolnie duze prawdopodobienstwo inwazji glist wystepuje u psow - przyjmuje sie, ze 80% szczeniakow przychodzacych na swiat jest zarobaczonych (u psow wystepuje fenomen larwy drzemiacej), szczeniaki zarazaja sie od swojej matki w okresie zycia plodowego. Pamietajmy, ze jajami glist skazone jest nasze srodowisko, trawniki, piaskownice… Nalezy tez pamietac, ze glistnica (Toksokaroza) jest grozna choroba rowniez dla ludzi. Najbardziej narazone sa dzieci, ktorych kontakt z psem jest bardzo bliski. Larwy glist moga lokowac sie w galce ocznej powodujac nawet slepote. Ja na szczescie nigdy nie spotkalem sie z takim przypadkiem, ale literatura podaje takie przyklady. Dlatego 3-4 razy do roku pod kierunkiem lekarza weterynarii odrobaczamy profilaktycznie swoje psy. A przy kazdym podejrzeniu o zarobaczenie , kontaktujemy sie ze swoim lekarzem weterynarii w celu podjecia leczenia.

zdrowie - PCHLY i KLESZCZE

Najwieksza aktywnosc kleszczy w Polsce to maj-kwiecien, a na przelomie sierpnia i wrzesnia troche spada, okres jesienno zimowy to czas hibernacji, z pchlami niestety mamy problem caly rok. Pamietajcie Panstwo, ze po ukaszeniu kleszcza pies moze zachorowac na Babeszjoze. Jezeli kleszcz bedzie utrzymywal sie na zwierzeciu powyzej 48 godzin, moze zarazic psa i rozwina sie objawy choroby. Gdy u psa, ktory mial kleszcza zauwaza Panstwo apatie, wyzsza goraczke, kulawizne, ciemny smolisty mocz, zoltaczke anemizacje blon sluzowych, nalezy jak najszybciej zwrocic sie do lekarza weterynarii. Choroba jest dosc trudna do leczenia, dlatego najlepiej jej zapobiegac poprzez stosowanie srodkow odstraszajacych kleszcze. Najlepiej pytac o te srodki w Lecznicach Weterynaryjnych. Lekarze weterynarii dysponuja srodkami o najwiekszym procencie skutecznosci, wystepuja one w postaci obrozy, spot on-u czy aerozolu. Pamietajmy tez, ze po kazdym spacerze, szczegolnie po lesie lub lakach, nalezy nasze zwierzeta dokladnie obejrzec i w przypadku znalezienia kleszcza usunac go samemu poprzez wyciagniecie go specjalna peseta lub udac sie do lekarza weterynarii. Nie wolno kleszcza smarowac tluszczem czy alkoholem, wtedy kleszcz moze wymiotowac i nastapi zakazenie psa. Dokladnych informacji o postepowaniu i zabezpieczeniu udzieli Panstwu Lekarz Weterynarii. Drugim, rownie znacznym problemem sa pchly. Pamietac nalezy, ze moga one byc przyczyna alergicznego pchlego zapalenia skory, ktore jest dosc czestym problemem u psow. Pies drapiac sie moze doprowadzic do zakazen skory bakteriami czy grzybami i powodowac kolejne dermatozy, ktore moga byc trudne do leczenia. Poza tym, pchly moga byc nosicielem posrednim tasiemca psiego. Dlatego tez nalezy bezwzglednie zabezpieczac psy przed pasozytami zewnetrznymi, uzywajac specjalnych srodkow pod postacia obroz, spot on-u, aerozolu lub tabletek. Pamietajmy, ze to, iz nie widzimy doroslych osobnikow na psie, to nie znaczy, ze nie jest on zapchlony. W Lecznicach Weterynaryjnych otrzymacie Panstwo obecnie najlepsze srodki do zwalczania pasozytow zewnetrznych jakimi sa pchly, wszy, wszoly i kleszcze.

©2005-2008 Design by: miasto smoka